Blijf alert!

Ik moest een operatie ondergaan en dat werd mij bijna fataal. Dat was wel even schrikken. Er werd bij mijn een antibiotica kuur toegediend via infuus voor ik geopereerd werd. Toen wist ik zelf ook nog niet dat ik zo heftig zou reageren op die antibiotica kuur die ze me toen toe dienden via infuus. Dat middel kreeg ik thuis ook altijd via een pilletje voor de ontstekingen en dat is altijd goed gegaan.

Toen ik heel erg allergisch reageerde schrokken de dokters ook heel erg hoor. Ikzelf voelde me langzaam wegzakken maar ik had niet het besef dat het door die kuur kwam. Gelukkig kwam de dokter op tijd en hij zag het aan me omdat m n gezicht helemaal rood en opgezwollen was.

Hij zei: "Mevr Mouthaan gaat het wel goed?" Ik zei: "Nee, ik voel me niet goed" Ik had het wel heel heet en had hele erge jeuk aan mijn handen en over mijn hele lichaam. Ik denk dat het komt door het infuus die ze me hadden gegeven. Ze keken naar mijn buik en mijn hele lichaam was echt helemaal rood. Direct werd het infuus eruit getrokken en een tegengif gegeven en toen kwam ik weer langzaam bij.

Toen werd ook de operatie uitgesteld en mocht ik weer naar huis en moest ik op een volgende oproep wachten. Ik was echt heel erg geschrokken dus had ik toen ook zeker geen zin meer in die operatie.
Toen kwam de volgende oproep en ja toen was ik toch wel heel erg bang om te gaan, maar het moest gebeuren want ik had toch wel heel veel pijn in mijn buik daar zat gewoon iets niet goed. Ik ben vaker geopereerd en schrik had ik er nooit van, ik had er wel vertrouwen in maar dat is nu over.

Ik werd weer naar de kamer gebracht waar je voorbereid werd voor een operatie en dan lig je daar toch met heel veel spanning dat het niet weer gebeurd. Ze wilde me weer een infuus aanleggen maar voor ze dat deden vroeg ik wel wat willen jullie me toedienen? "een antibiotica kuur Mevr.Mouthaan", zeiden ze. Toen zei ik: "Zou u zo vriendelijk willen zijn om eerst even na te kijken in de computer of dat wel goed is voor je het toedient." En toen vertelde ik het hele verhaal van wat er de vorige keer was gebeurd, en toen werd er direct gestopt met het infuus aansluiten en gingen ze het nakijken. Ze kwamen terug en zeiden: Heel goed van u Mevr. Mouthaan om zelf ook even mee te denken."

Als ik toen zelf niet alert was geweest dan was ik er misschien nu niet meer geweest, want in het ziekenhuis hebben ze het zelfs bij de volgende operatie bij mijn drie keer willen toe dienen. Maar ik was nog niet van de schrik af van de vorige keer dus lette ik heel goed op van wat ze me gaven en heb het tot drie keer toe geweigerd.

Toen hebben ze de operatie zonder iets toe te dienen door laten gaan en heb ik na de operatie een ander kuurtje gekregen waar ik wel tegen kon.

Wat ik graag met dit verhaal wil zeggen is: "Mensen wees zelf alert, en laat niet alles gebeuren. Let goed op waar ze mee bezig zijn en vraag wat ze gaan doen. Zo weet je wat ze met je gaan doen. Maar ook wil ik aan de doktoren thuis, in de praktijk en in het ziekenhuizen zeggen: blijf alert! Want tenslotte zijn we allemaal mensen, en fouten maakt iedereen."

Ria Mouthaan van Os