Astma Verhaal van Piet
Mijn naam is Piet en weet sinds een jaar dat ik
longfibrose heb.
Heb 25jaar in galvanische industrie gewerkt met veel plezier.
Kreeg longontsteking ben weer aan het werk gegaan en na 6 maanden
had ik weer
longontsteking ben weer aan het werk gegaan en in oktober was
het weer raak.
ben 6 weken thuis geweest en weer aan het werk gegaan,na 2 weken
weer ziek en
weer aan het werk gegaan met koorts men dacht aan de alvleesklier
na 6 dagen
weer longontsteking met dik 40 graden koorts ik was kapot.
Kreeg fysiotherapie aan huis elke dag om mijn longen te kloppen,er
zijn toen foto's
gemaakt van longen en alvleesklier.
Weer aan het werk gegaan met koorts,en na 3 weken weer plat.
Er zijn weer foto's gemaakt weer naar de dokter en die zij de
foto's waren goed
maar zagen er anders uit,ik kon gelijk naar Ede.
Daar zij de longarts het komt goed,en dan kom je in de molen.
Longen gespoeld en medicijnen alles was goed,maar ik leek wel
een man van 80
jaar ik liep te piepen zo weinig lucht had ik .
bleef maar koorts houden,toen kreeg ik een fietstest en ben
er op de fiets
heengegaan ,ik was stuk.
Maar toen zagen ze dat ik als mij inspan het zuurstof gehalte
flink daalde in
mijn bloed.
Als laatste hebben ze een stukje long weggehaald en met een
camera in de kwabben
van mijn longen gekeken.
Weer naar Ede en kreeg een andere longarts en die zij ik weet
niet wat het is en
moest 3 weken wachten op de uitslag,men dacht aan verklevingen
op de longen .
Kreeg pretnisolon hoge dosering en wat voor de maag kalk.
Door de pretnisolon wordt je hyperactief en sliep nog maar 2
uur per nacht,ik
kon slaappillen krijgen maar heb ik niet gedaan.
Na 5 weken kom ik terugkomen en werd de pretnisolon langzaam
teruggebracht naar
30 mlgr.
Weer na Ede en de longarts zij ik kan niets voor je doen ga
maar naar Utrecht
AMC.
ondertussen ben ik op internet gaan zoeken en kwam een man tegen
die leek veel
wat ik had,en had het adres van de longfibrosevereniging.
Ben lid geworden en wat zij schreven had ik.
Ben je een jaar thuis moet je gekeurd worden ,in Utrecht en
werd geheel
afgekeurd,kon niet meer terug na mijn werk vanwege de lucht
en de trappen.
Daar zit je dan met je ziel onder je arm
In Utrecht hadden ze het stukje long opgevraagd en ben onder
de scan geweest,de
longarts keek naar mijn nagels heb bolle nagels en vroeg of
het in de familie
zat met de longen,nee dus.
Op de scan kon je duidelijk de plekken op longen zien en die
worden hard met als
gevolg minder zuurstof in mijn bloed.
Toen wist men zeker dat ik longfibrose,het is erg maar nu weet
je het.
Ik kreeg andere medicijnen met pretnisolon en sta onder controle
in Ede.
kon niet meer fietsen of lopen, ik ben s,morgens om 6 uur gaan
lopen eten en
fietsen en na 6 maanden kom ik weer lopen en fietsen.
Heb fysiotherapie aangevraagd en ze leer de mij weer traplopen
fietsen met zuurstof.
Toen ik begon was mijn zuurstofwaarde 97 dat is heel goed veel
oefenen thuis.
Maar heel langzaam ging de waarde naar 90.
Ik kreeg een bult in mijn nek niemand wist het tot dat ze bloeddruk
opnamen en
ver boven de 200 zat met een onderdruk van dik boven de 100.
En weer terug naar de huisarts weer pillen en niet meer fietsen
of veel lopen
ben weer terug bij af. Ben nu erg moei en erg kort van adem.
Heb mij ingeschreven voor een baan voor 4 uur per week wil graag
uit de sleur,ik
heb 35 jaar gewerkt en dat mis je ,je kinderen komen thuis met
hele verhalen en
zelf heb je niets, mijn eega wil je ook niet extra belasten
want je moet verder.
Mijn medeleven aan de familie Bosschaart
Woorden schieten te kort toen ik het e-mailtje binnen kreeg.
Allereerst wil ik mijn medeleven aan de familie van Piet Bosschaart
betuigen.
De gebeurtenis heeft me enorm geraakt en ik moest er dan ook
de hele dag aan denken.
Ik wens de familie, collega's en iedereen die Piet kende, ontzettend
veel sterkte.Ik leef ontzettend met iedereen mee. Ik zal hem
zeker heel erg missen. Hij was heel trouw met E-mail versturen
om zo toch even zijn verhaal kwijt te kunnen raken. Ik had dan
ook zeker wel het gevoel dat ik hem daar bij kon steunen