Quidam haar verhaal ze is nu 51 jaar.

Is waar.....bij mij zie of merk je ook niks, ik piep of zaag zelden
Ik ben aan het revalideren voor COPD, niemand ziet wat aan me, maar heel langzaamaan wordt je conditie slechter, its a killer...

Poeh! Heb je een daggie? Ik revalideer op dit moment om mijn grenzen opnieuw te leren vinden. Te accepteren dat COPD levenslang is. Toch is binnen 8weken mijn longinhoud van 35% naar 80% te verhogen. Door kracht en duurtraining onder begeleiding van artsen en therapeuten. Ik ben heel vermoeid als ik van zo,n training kom(3x per week) maar lekker vermoeid. Je kunt er goed van opknappen van zo,n revalidatie.

Toch is het mij gelukt...bedoelde ik natuurlijk
Heel dwars heb ik tot nu toe onderhoudsmedicijnen zoals atrovent of serevent (ventolin helpt niet) buiten de deur gehouden. Volgens de arts moet ik er nu toch aan geloven om te voorkomen dat mijn longen meer achteruit gaan. Astma heb ik niet en ben gelukkig alleen maar allergies voor Histamine.

Ik weet dat Copd onomkeerbaar is. Het revalideren doet mij goed, al had ik vandaag een vreselijke ervaring. Ik beschreef het op mijn weblog. De schrik en angst daar kan ik niet tegen. Ben daarstraks gaan wandelen, rustig aan en om de honderd meter heb ik ongeveer 50 meter gejogd. Dat heb ik ongeveer 5x gedaan. En totaal geen problemen! Mijn ademhaling bleef normaal. Die overwinning voelt goed. Ik weet niet wat er vanmorgen gebeurde, maar ben blij dat het vanavond zonder problemen ging. Mijn angst is weg!

Vanaf mijn jeugd heb ik een lekke hartklep. Vorig jaar kreeg ik benauwdheidklachten en weet het aan mijn hart. Dus naar mijn cardioloog. Bleek ik dus longemfyseem te hebben. Mijn huisarts had dat al jaren tegen mij geroepen, maar negeerde hem(Mijn vader was een longpatiënt en mijn dochter heeft een nare extreme vorm van astma, ziekenhuis in en uit, 100den malen op de EHBO of longafdeling) ik wist dus eigenlijk wel hoe laat het was.
Via de longarts kwam ik na een wachtlijst op het Rijnlandse revalidatiecentrum in Leiden terecht.

Ik train 3 ochtenden per week. Dinsdags zwemmen (anderhalf uur)
Woensdags 1uur krachttraining met apparaten net als in de sportschool, en drie kwartier fietsen/lopende band/of roeien.
Vrijdags zaaltraining, na warming-up, een volleybaltoernooitje of balspellen. Dribbelen en van alles. Ook een uur ademhaling en ontspanningstherapie.
Sinds een week zijn er ook 2 a 3 middagen daar waar we met de hele groep plus minus 10 mannen en vrouwen aan meedoen.

Daar komt een arts vertellen wat Copd precies inhoud, met dia's en voorbeelden legt ze alles uit. Het verschil tussen Cara en Copd. Een andere middag een psycholoog die uitlegt wat het met je doet, al die beperkingen en wat je eraan kunt doen. Al met al is het intensief.
Om half 7 sta ik op, ik ben ongeveer een anderhalf uur onderweg, met volgepropte hoestende schoolkinderen, overstappen. En ben vaak om 12 uur pas weer thuis. S’middags hetzelfde verhaal. De reistijd is heel erg als je bedenkt dat je er met de auto 8 minuten over doet. Helaas is de taxi OV vergoeding sinds 1 juni uit het ziekenfondspakket. Het had mij uren reistijd bespaard, Die energie kan ik beter gebruiken. Maar kon nergens hulp vinden. Toch houd ik het vol omdat het mij goed doet . Ik ben aan de winnende hand. Maar zwaar is het.

Ik doe aan heling, meditatie en groepsmeditatie met een dergelijk stuk of 10 gelijkgestemden. En het helpt mij en de anderen op alle fronten. Ik voel mij er goed bij. Ik adviseer Copd patiënten, om in beweging te blijven, hoe weinig ook. Beweging is goed! Niet overdrijven natuurlijk, géén marathon gaan lopen want dat lukt niet Ga eens op zo'n centrum kijken (mag best) het Rijnlands is geweldig Wassenaarseweg in Leiden.

PS. alle trainingen worden bijgewoond door een arts en meestal 4 a 5 therapeuten, constant word je conditie hartslag en bloeddruk, ook zuurstof gecontroleerd. Dus veilig onder medische begeleiding.