Ter nagedachtenis van Wilhelmien

 

Ter nagedachtenis van 

Wilhelmien Broekhof

Lieve Wilhelmien

Je bent in je strijd tot het uiterste gegaan,
Wie kon begrijpen wat jij hebt doorstaan.
Langzaam ben je van ons weg gegleden
elke dag een beetje meer
Telkens werd je iets ontnomen
dat deed jouw en ons zeer.
Het is een gemis, een stille pijn,
Dat je nooit meer bij ons zult zijn.

Er zijn geen woorden voor een zieke,
van wie je weet; Zij redt het niet
Je streelt haar wang, je ziet haar ogen,
je bent bevangen door verdriet.
Toch ben je dankbaar voor haar einde,
dat na zoveel moedig strijden kwam,
omdat het niet alleen haar leven,
maar ook haar lijden overnam.

Je was mijn beste vriendin je bent nu heen gegaan
die wetenschap is moeilijk te bevatten
wie zoals jij in het leven heeft gestaan
was tot een zegen die niet is in te schatten.

Jij ging door dalen in je leven,
klom eruit, toonde ons je kracht,
steeg, en zag de zon weer schijnen
en schonk ons je warmte en genegenheid.
Graag hadden we hier nog langer van willen genieten.
Onderweg naar verwezenlijking van een wens,
werd je leven toch beëindigd.
Ons rest je kunst en dierbare herinneringen.

Lieve vriendin een bloemetje van mij en mijn gezin,
een bloemetje voor jou,het verteld in mijn hart
Lieve Wilhelmien hoeveel ik van je hou.

Lieve Wilhelmien Rust zacht.

*************************

Klik hier even op deze tekst dan lees je nog meer over haar

Hieronder al haar gemaakte kaartjes,

die ze naar mijn stuurde,erg mooi.

Bedankt Wilhelmien

KLIK OP DE KAARTJES VOOR EEN VERGROTING